Καταδικασμένος να ζειΕίμαι ένας εγκληματίας, κύριε πρόεδρε… Ναι το παραδέχομαι! Είμαι ένας εγκληματίας που μου αξίζει να πληρώσω για ότι έκανα. Είμαι αποφασισμένος γι’ αυτό. Σκότωσα, σκότωσα τη Λουΐζα μου και πρέπει να πληρώσω γι’ αυτό το ανοσιούργημα. Κάποια στιγμή, βέβαια, σκέφτ…
Μαζεύω… ψιλάκιαΤην πρωτοαντίκρισε σε μια σκοτεινή γωνιά. Του δρόμου. Το φως του ηλεκτρικού στύλου τρεμόπαιζε… Πήγε να την προσπεράσει. Όμως κάτι τον έκανε να κοντοσταθεί. Την είδε κουλουριασμένη και ρακένδυτη σχεδόν, με ένα μεταλλικό κουτί στα χέρια.
Γιατί κοντοστάθηκε; Ανερ…
Το μεγαλύτερο θαύμαΑφιερωμένο στον Κ. Σ.
Στο μεγάλο στάδιο της Σιδώνος, του φημισμένου λιμανιού της Μεσογείου, το πλήθος παραληρούσε από το θέαμα. Οι ιερείς της θεάς Κυβέλης, πρόσφερναν και πάλι το μοναδικό θέαμα που απ’ τα τέσσερα άλφα της γης οι φανατικοί θαυμαστές ερχόταν να …
Η σύγκρουση«Είναι ένα απ’ τα φαινόμενα που βλέπει κανείς μόνο μία φορά στη ζωή του!»
Αυτή ήταν η λακωνική ανακοίνωση του υπεύθυνου του διαστημικού τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού διαστήματος Τζον Άρνολντ, στα ΜΜΕ, που τον πολιορκούσαν με τα μικρόφωνα και τις κάμερε…
Ήτανε μια μαγείαΉτανε μια μαγεία. Το να ξυπνήσει κι από τη βεράντα του σπιτιού του που σπάνια επισκεπτότανε, να βλέπει τα ψηλά άγρια χόρτα να αργοσαλεύουν απ’ το θρόισμα του ανέμου. Από μακριά να ακούγεται ένα χαρούμενο τραγούδι. Και μπρος του, η ατελείωτη άπλα της θάλασσας. …
Με τα μάτια της καρδιάςΤο μεγάλο συνεδριακό κέντρο της πόλης έσφυζε από ζωή και κίνηση στις 12 το μεσημέρι. Οι πάνω από 200 σύνεδροι, βρισκόταν ήδη στα καθίσματά τους, όταν ο Ακύλας μπήκε βιαστικά, ψάχνοντας για να βρει μια θέση κατάλληλη.
Εκείνη τη στιγμή την είδε. Την είδε και του…
Η συνταρακτική ανακάλυψηΗ έξαψη ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Τα μάτια του κατακόκκινα. Από την κούραση. Τα ’κλεισε για λίγο, κι άφησε το βιβλίο που μελετούσε να πέσει απ’ τα χέρια του. Πρώτη φορά στη ζωή του αισθάνθηκε μυρμήγκια στα μάτια του, βελόνες να τα σουβλίζουν, μετά από…
Τα μάγια της κας Ευλαμπίας…Σάββατο βράδυ. Στις 11. Νοέμβρης μήνας. Ο Μανώλης Χρυσοχοΐδης καθότανε με τη γυναίκα του και έβλεπε τηλεόραση, μια και δεν είχε να βγει έξω με φίλους του.
Ήθελε να ξεκουραστεί και να χαλαρώσει μετά από πέντε μέρες κουραστικές, με δικαστήρια, δικόγραφα και αγχω…
Η γυναίκα με τα μελαγχολικά μάτια...Την είχε γνωρίσει σ’ ένα παλιό σπίτι διώροφο, σ’ ένα χωριό, έξω από τη Δράμα. Την είδε όλο κι όλο, μια φορά μόνο στη ζωή του. Όμως, η μορφή της, οι κινήσεις της, η αύρα, η εικόνα της, η εικόνα μιας γυναίκας που ανέδιδε έντονη θηλυκότητα, τρυφερότητα κι αρχοντι…
Η συν-προσευχή«Γιώργο εσύ;».
Μια λαχανιασμένη, πνιγμένη φωνή, ακούστηκε απ’ την άλλη άκρη του σύρματος. Στην απειροελάχιστη αναμονή απάντησης, η φωνή ξανακούστηκε πιο δυνατή.
«Γιώργο εσύ;». «Ναι, εγώ είμαι, ο Γιώργος. Ποιος στο τηλέφωνο παρακαλώ;».
«Είμαι ο Παύλος… ο Παύλος…
Το μπουφάνΤο φλέρταρε από καιρό αυτό το μπουφάν. Πήγαινε κι ερχόταν, το ’βλεπε και το ξανάβλεπε έξω από τη βιτρίνα του καταστήματος, γωνία Καρόλου Ντηλ με Τσιμισκή. Ήταν ένα γνωστό κατάστημα με καλοραμμένα και ακριβά δερμάτινα. Το είχε δει για πρώτη φορά πριν από ένα μή…
Timo hominem unius libriΕδώ και καιρό ο βλοσυρός καθηγητής Καρλ Φον Στάϊνκοπφ, γόνος παλιάς αριστοκρατικής οικογένειας, καθώς κατέβαινε τα σκαλοπάτια της διατηρητέας οικοδομής όπου διέμενε, παρατηρούσε το θυρωρό σκυμμένο πάνω σ’ ένα παλιό χοντρό βιβλίο. Έτσι καθώς έφευγε σκυθρωπός κα…
Holy Hip HopΉτανε γύρω στις 2 το μεσημέρι, όταν ο Γαβριήλ, έπαιρνε το γεύμα του στο γνωστό του στέκι, σ’ ένα εστιατόριο στο κέντρο της πόλης. Είχε καλεσμένο κι έναν φίλο του για παρέα. Δεν ήθελε να είναι μόνος γι’ αυτό που σχεδίαζε να κάνει. Ήθελε να δει και τις δικές του…
Η ενοποίηση των πάντωνΜέρες τώρα, είναι καρφωμένος κυριολεκτικά στο γραφείο του. Δουλεύει ακατάπαυστα, πάνω από ένα δεκάωρο τη μέρα. Τού έχει γίνει εμμονή. Να επιτύχει να λύσει αυτός το μυστήριο των μυστηρίων της φυσικής. Την ενοποίηση των γνώσεων που προέρχονται από τους διάφορους…
Δικηγόρος μ’ εντιμότηταΗ ηλικιωμένη κυρία φαινότανε ανήσυχη στις εξωτερικές σκάλες του δικαστικού μεγάρου. Κρατούσε ένα χαρτί στα χέρια της που κοιτούσε και ξανακοιτούσε, φέρνοντάς το κοντά στα γυαλιά της.
Κάποια στιγμή αποτόλμησε αυτό που ανέβαλε να κάνει. Σταμάτησε έναν κουστουμαρ…
Ο άνθρωπος που ξανάζησεΉταν ήδη σούρουπο. Όρθιος ο Ελεάζαρ έξω απ’ το σπίτι του, είχε απολαύσει για λίγη ώρα το φθινοπωρινό λιόγερμα. Κοίταζε τον ορίζοντα με τα κοκκινωπά παιχνιδιάρικα σύννεφα. Τ’ απογεύματα, συνήθως αναπολούσε περασμένες στιγμές γαλήνης και ευτυχίας. Ήταν πια, 70 χ…
Θέλω ν’ αγοράσω ένα θαύμα…Στεκότανε με υπομονή και αποφασιστικότητα μπροστά στο λευκό πάγκο του φαρμακοποιού. Ήταν λίγο πιο ψηλή απ’ τον πάγκο. Η λιγνή σιλουέτα της, φωτιζότανε από δυο μεγάλα παιδικά μάτια. Στεκότανε εδώ και πέντε λεπτά περιμένοντας να την προσέξουν. Όταν κατάλαβε ότι …
Ο χωματένιος...Είμαι ένας ηλικιωμένος, πολύ ηλικιωμένος άνθρωπος. Αισθάνομαι πως έχω κουραστεί, απ’ τη μακρόχρονη ζωή μου, έχω γεράσει πια. Οι δυνάμεις μου μ’ έχουν εγκαταλείψει. Λίγο προτού σας αφήσω, αφήστε με να σας διηγηθώ την ιστορία μου. Υπόσχομαι, δεν θα σας κουράσω..…
Το κουλούριΕίχε ξυπνήσει νωρίς εκείνη τη μουντή μέρα. Από συνήθεια περισσότερο. Ήταν μέρα σχολής. Σάββατο δεν εργαζότανε. Κι ούτε είχε κάποια δουλειά προγραμματισμένη. Είχε προγραμματισμένο αυτό που τον ευχαριστούσε. Να τρυπώσει στα αγαπημένα του Antiquariat της Πανεπισ…