Πέντε χαρακτήρες που άλλαξαν τον κόσμο

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν κατά τη διάρκεια μιας διάλεξης στη Βιέννη το 1921.

Ο Αϊνστάιν υπήρξε ένας σύγχρονος μάγος. Η εξίσωσή του, Ε=mc2, που πρωτοδιατυπώθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1905 άλλαξε τη θεώρηση του ανθρώπου για το σύμπαν, από τα πιο μικροσκοπικά δομικά στοιχεία του μέχρι τους επιβλητικούς γαλαξίες. Και συνεπώς, άλλαξε τη ζωή του ίδιου του ανθρώπου. Η θερμότητα από τον ήλιο, οι μαύρες τρύπες, η διαστημική τεχνολογία, τα λέιζερ, το Big Bang και άλλα, αποτελούν πεδία εφαρμογής της περίφημης αυτής εξίσωσης. Γιατί, ο Αϊνστάιν, κατέδειξε ότι η ενέργεια και η μάζα είναι διαφορετικές μορφές του ίδιου πράγματος. Η ενέργεια μπορεί να γίνει μάζα και η μάζα ενέργεια. Ακόμη, κατέδειξε, ότι ο χρόνος είναι σχετικός, και ότι όσο πιο γρήγορα ταξιδεύει κανείς, τόσο βραδύτερα κινείται ο χρόνος...

Ο Αϊνστάιν έλεγε, "θέλω να ξέρω τα σχέδια του Θεού" και η διάσημη εξίσωσή του, άνοιξε κάποια νέα παράθυρα στην επιστημονική σκέψη για την καλύτερη κατανόηση του κόσμου και του δημιουργού του. Ακόμα έλεγε, ότι τον εντυπωσίαζε το μυστήριο της φύσης και προσπαθούσε να καταλάβει ένα απειροελάχιστο μόριο της σοφίας που υπάρχει στη φύση.

Η εξίσωση του Αϊνστάιν διακρίνεται για την απλότητα, την λιτότητα και την απεριττότητά της. Αποτελείται από πέντε όλο κι όλο στοιχεία. Ωστόσο, έτσι όπως είναι διατυπωμένη, έχει τόση ομορφιά, όπως έχει ομορφιά κι ένα ποίημα. Στο οποίο δεν μπορείς να αλλάξεις ούτε τις λέξεις, ούτε την θέση τους χωρίς να καταστρέφεις το ίδιο το ποίημα. Η δύναμη και η ομορφιά του ποιήματος βρίσκεται στις συγκεκριμένες λέξεις, στη συγκεκριμένη θέση. Δεν μπορείς ούτε να προσθέσεις ούτε ν' αφαιρέσεις. Είναι απέριττο.

Έτσι είναι κι αυτή η εξίσωση. Είναι σύντομη, απλή και όμορφη. Απέριττη. Σαν το δημιουργό της. Που ήταν απλός, γήινος με σύντομους αφορισμούς και πλούσιο χιούμορ.

Ο Αϊνστάιν «έμεινε στην ιστορία» σαν ο άνθρωπος της μιας εξίσωσης που εμπερικλείει τρομακτική δύναμη, απλότητα και ομορφιά. Υπήρξε ένας μάγος του 20ου αιώνα, ένας ποιητής της φύσης, που ερμήνευσε τη φύση με τα μαθηματικά–την ποίηση του σύμπαντος.