Οι κολώνες

Είναι οι κολώνες

που περιχαρακώνουν τη ζωή μου

και οι πάσσαλοι

και τα συρματοπλέγματα

 

Τους πασσάλους ενίοτε τους μετακινώ

τα συρματοπλέγματα τα κρυφοκόβω

μα στις κολώνες κοντοστέκομαι….

 

Σκέπτομαι κάποτε

να πάρω έναν ισοπεδωτή

και να τις σαρώσω όλες μονομιάς!

Αλλά την ύστατη στιγμή

σα να δειλιάζω κάπως..

 

Χωρίς κολώνες –σκέπτομαι–

χωρίς κάποια όρια σταθερά

θα ’μαι στη ζωή ένα έρμαιο….

 

Άλλωστε, μου χρειάζονται

κάποιες κολώνες για να οριοθετώ

και να θέτω οριστικά έξω από τη ζωή μου

όποιους ανάξιους.

 

Είναι οι κολώνες, τελικά,

που προφυλάσσουν τη ζωή μου.