Βολταίρος: Προσευχή στο Θεό

Δεν απευθύνομαι πια στους ανθρώπους· απευθύνομαι σε Σένα, το Θεό όλων των όντων, όλων των κόσμων κι όλων των καιρών· αν επιτρέπεται σ’ αδύναμα πλάσματα, χαμένα μέσα στην απεραντοσύνη και αόρατα από το υπόλοιπο σύμπαν, να τολμήσουν να ζητήσουνε κάτι από Σένα, που έδωσες τα πάντα, από Σένα, που οι προσταγές Σου είναι αμετάβλητες σαν αιώνιες πούναι, ευδόκησε να κοιτάξεις ε συμπόνια τα σφάλματα, που είναι συναφή με τη φύση μας και τα σφάλματά μας αυτά να μη μας γίνουν συμφορές. Δε μας έδωσες καρδιά για να μισούμαστε, ούτε τα χέρια για να σφαζόμαστε· κάνε, Θεέ μου, ν’ αλληλοβοηθιούμαστε για να σηκώνουμε το βάρος μιας ζωής περαστικής κι επίπονης· κάνε, οι μικρές διαφορές μεταξύ των ρούχων, που σκεπάζουν τ’ αδύναμα σώματά μας, μεταξύ όλων των γλωσσών, που δεν αρκούνε για να εκφραστούμε, μεταξύ όλων των γελοίων συνηθειών μας, μεταξύ όλων των ατελών νόμων μας, μεταξύ όλων των ανόητων γνωμών μας, μεταξύ όλων των συνθηκών της ζωής μας, των τόσο δυσανάλογων στα μάτια μας και τόσο ίσων ενώπιόν Σου, κάνε, όλες αυτές οι μικροδιαφορές, που ξεχωρίζουν τα άτομα, που ονομάζονται άνθρωποι, να μην είναι συνθήματα μίσους και διωγμού· κάνε, όσοι ανάβουνε κεριά, μέρα μεσημέρι, για να Σε δοξολογήσουν, να ανέχονται εκείνους που αρκούνται στο φως του ήλιου Σου και όσοι σκεπάζουνε το φόρεμά τους με λευκό πέπλο για να πουν πως πρέπει να Σ’ αγαπούμε, ας μην αποστρέφονται όσους λένε το ίδιο πράμα μ’ ένα φόρεμα από μαύρο μαλλί· κάνε, νάναι το ίδιο, αν Σε λατρεύουν οι άνθρωποι λειτουργώντας σε μια γλώσσα αρχαία, ή σε μια γλώσσα νεώτερη …

Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να θυμούνται πως είναι αδερφοί και ν’ απεχθάνονται την τυραννία, την ασκούμενη στις ψυχές, όπως σιχαίνονται τη ληστεία, που αρπάζει με τη βία τον καρπό της εργασίας και της ειρηνικής βιοτεχνίας! Αν οι πόλεμοι είν’ αναπόφευκτοι, ας μη μισούμαστε κι ας μην αλληλοσπαραζόμαστε μέσα στους κόλπους της ειρήνης κι ας χρησιμοποιούμε τη στιγμή της ύπαρξής μας για να ευλογούμε, όλοι το ίδιο, σε μύριες διαφορετικές γλώσσες, από το Σιάμ ως την Καλιφόρνια, την καλοσύνη, που μας έχεις δώσει αυτή τη στιγμή.